(Over)Leven met kanker – Post 03:
De schaduw van de genezing
Leven ontmoette Blijvende Waakzaamheid na Kanker
Wanneer je in het verleden geconfronteerd bent geweest met een kwaadaardige tumor en je uiteindelijk na een succesvolle behandeling het geruststellende bericht hebt ontvangen dat je nu als ‘schoon’ bent verklaard, dan komt er een diepgaande verandering in je leven teweeg. Die geruststelling is weliswaar een enorme opluchting, maar het gaat vaak hand in hand met een blijvende waakzaamheid die in je gemoed blijft hangen. Deze constante alertheid, die wellicht nooit volledig zal verdwijnen, wordt een integraal onderdeel van wie je bent.
Het is alsof je gedachten voortdurend worden beheerst door een innerlijke stem die je herinnert aan de strijd die je hebt gevoerd en aan de mogelijkheid dat de ziekte ooit kan terugkeren. Het idee dat alles weer normaal kan zijn, krijgt een andere betekenis; het verleden blijft als een schaduw over je heen hangen. Het gevoel dat je op elk moment iets vreemds in je lichaam kunt voelen dat om een zorgvuldige uitleg vraagt, is nooit ver weg.
Deze blijvende opmerkzaamheid verandert werkelijk de manier waarop je met je lichaam en gezondheid omgaat. Wanneer je een vreemd gevoel opmerkt – iets wat je nog nooit eerder hebt gevoeld – is de neiging om onmiddellijk angstig te reageren groot. Je staat sneller voor de deur van de huisarts, klaar om je zorgen te uiten over wat misschien niks meer is dan een onschuldige kwaal. In het verleden zou je wellicht hebben gedacht dat dit gevoel wel weer zou verdwijnen, maar nu is de drang om het te laten controleren veel sterker.
Hoewel het verstandig is om je gezondheid serieus te nemen, kan het soms ook als overdreven aanvoelen, vooral wanneer blijkt dat er niets aan de hand is. Het vangnet van eerdere ervaringen weegt zwaar en het kan zelfs leiden tot een gevoel van hypochondrie. Je vindt jezelf wellicht terug in situaties waarin je je schaamt omdat je, na een bezoek aan de dokter, het gevoel hebt dat je onterecht alarm hebt geslagen. Maar dat is slechts een reflectie van de angst die diep in je geworteld zit; die angst, bewust of onbewust, blijft een constante factor in je leven.
Het is een complexe emotionele strijd die vaak niet zichtbaar is voor anderen. Terwijl je je leven weer probeert op te bouwen en toekomstige zorgen probeert te verminderen, blijft een deel van je hart en geest altijd waakzaam, alert op elk onbenullig signaal dat iets niet in orde zou kunnen zijn. Deze delicate balans tussen bewustwording en angst vormt de nieuwe werkelijkheid van je leven na de diagnose, en het kan een uitdaging zijn om daarmee om te gaan.
Post 08: Genezen verklaard; Maar is het echt zo’n feest?
Post 07: Periodiek onderzoek: Tussen hoop en vrees
Post 06: Altijd Alert: Een Nieuwe Realiteit
Post 05: Als de logica ontbreekt
Post 04: Van Onzekerheid naar Vertrouwen
Post 03: De schaduw van de genezing
Post 02: Het Taboe Rond Kanker en de Kracht van Taal
Post 01: Diagnose en communicatie